Het Lintkasteel

De eigenaars en leenheren van het Lintkasteel

De omgeving van het Brabantse Land van Grimbergen, de bakermat van de Berthouts en hun afstammelingen de van Bergens (de Glymes) en de Nassaus, was rijk aan kastelen. Slechts van enkelen zijn restanten overgebleven. Er is om te beginnen de ruïne van het Prinsenkasteel, maar vooral van het Lintkasteel bleef een vleugel vrij goed bewaard, die ook vandaag nog bewoond is.

Afbeelding 2

Afbeelding 3

Hoe het Lintkasteel er als "kasteel" precies uit gezien heeft kan opgemaakt worden uit enkele overgebleven iconografische bronnen. Het was een complexe waterburcht in traditionele baksteen en zandsteenarchitectuur. De oudste afbeelding dateert uit 1634. (afbeelding 2)

Een stuk realistischer lijkt de lavistekening van G. De Bruyn in J. Le Roy, Groot wereldlijk toneel des hertogdoms van Brabant, Hagae Comitum, 1730, 40 van 1690. (afbeelding 3) Maar eigenlijk is deze bron iets minder betrouwbaar want in vergelijking met wat vandaag nog rest van het Lintkasteel, blijkt dat de noordelijke zijtrapgevel foutief aan de voorzijde geprojecteerd werd. Deze lavis stelt het Lintkasteel wel voor in zijn bloeiperiode. De imposante waterburcht met centrale ronde toren staat op een eiland met tuin en is via een ophaalbrug verbonden met een ander eiland aan de overzijde waarop zich een polygone duiventoren bevindt naast een rechthoekig gebouw onder een zadeldak.

Op kaartblad 7 van het kaartboek van de gemeente Grimbergen van 1696 wordt de tweelaagse noordoostzijde van het kasteel in aquarel afgebeeld (afbeelding 4). Uit dit kaartboek blijkt dat het Lintkasteel toen een van de belangrijkste gebouwen van Grimbergen was. Op deze aquarel is de tuin achteraan niet te zien, wel de duiventoren en het gebouw met zadeldak. Iets verder tegenover het kasteel bemerkt men een L-vormig pachthof.
Ook de kaartbladen in het abdijarchief uit circa 1700 zijn op het kaartboek van 1696 geïnspireerd. Kleine verschillen zijn blijkbaar eerder het gevolg van onnauwkeurigheden van de uitvoerder dan van wijzigingen in de reële toestand. De gebruikte kleuren zijn rood voor de bakstenen muurgedeelten, wit voor de natuursteen speklagen en blauw voor de leien bedaking. Op een losse kaart in het abdijarchief zijn de zadeldaken van de hoeve met een gele kleur ingevuld. In plaats van blauwe leien wordt hier dus stro en riet geïnsinueerd. Afbeelding 4

Het Lintkasteel, stille getuige van vele eeuwen geschiedenis van de Zuidelijke Nederlanden. Niets van deze site mag gecopieerd of herbruikt worden zonder uitdrukkelijke en voorafgaande toestemming van de eigenaar van deze site.